دو روش کلی برای ذخیره و بازیابی خودکار داده ها وجود دارد: سیستم فایلی ساده و سیستم پایگاه داده
سیستم فایلی (file system)

در این روش، داده ها در فایل های مجزا قرار گرفته و سیستم های جداگانه ای به نام سیستم پردازش فایل برای استفاده از فایل های داده ای طراحی می شوند. در این سیستم ها هر برنامه ی کاربردی تنها به فایل داده ای مربوط به خود می تواند مراجعه می کند.

اشکالات چنین طراحی در ذخیره داده به طور خلاصه عبارتند:

۱٫ افزونگی و ناسازگاری داده به دلیل چندین فرمت فایل و تکرار اطلاعات در فایلهای مختلف.
۲٫ مشکل در دستیابی داده و نیاز به نوشتن برنامه جدیدی برای انجام هر کار
۳٫ قیدهای جامعیت به جای اینکه صریحا بیان شوند در کدبرنامه از نظر پنهان می شد. اضافه کردن قیدهای جدید یا تغییر قیدهای موجود به سختی صورت می گیرد.
۴٫ ایجاد ناسازگاری به دلیل وجود چندین کپی از فقره های داده
۵٫ مشکلات امنیتی به دلیل دسترسی همروند و بدون کنترل توسط چند کاربر